Kochankowie

Kabała stanowiła naukę tajemną znaną aniołom i Bogu jeszcze przed stworzeniem Wszechświata. Po wypędzeniu pierwszych ludzi z edenu do Adama zstąpił Anioł i przekazał mu tę wiedzę, aby łaska i czystość mogła zostać odzyskana. Wiedza ta została przekazana synom Adama, jednak z biegiem czasu została zapomniana.

Po potopie Bóg przekazał Noemu i jego synom wiedzę tajemną. Jednakże znów została ona zapomniana.

Anioły następnie nauczyły Kabały Abrahama, on z kolei Izaaka, od niego natomiast trafiła ona do Jakuba. W czasie niewoli egipskiej została ponownie utracona. 

Jednak odzyskał ją Mojżesz. Według wielu podań, spędził on 40 dni na szczycie góry Synaj i wierzono, że otrzymał od Boga 10 przykazań. Ten przekaz historyczny jest jednak przekazem tradycjonalistów. tradycjonalistów mistycznej interpretacji wyglądało to tak, że gdy za pierwszym razem Mojżesz wszedł na górę, otrzymał od Boga przekaz tajemnic Kabały, ale zniszczył go na widok zabobonnych kultów. Wrócił na szczyt, jednakże Bóg zabronił mu dzielenia się tą wiedzą ze zwykłymi ludźmi. Zamiast tego, sformułował 10 przykazań, przekazał jasno, co mogą, a czego nie mogą robić w formie przykazań oraz 603 zasad Tory.

Mojżesz przekazał wiedzę Kabały, swojemu bratu Baronowi, a w przyszłości najwyższym kapłanom żydowskim. 

Niektórzy uważają, że kabała pierwotnie wywodził się z Egiptu, ale nie ma na to niezbitych dowodów. Możemy jednak stwierdzić, że miały na nią wpływ duchowe systemu starożytnych Indii, Egiptu czy Babilonii.

W ten sposób tajemnice mistycznej Kabały były skrywane przez tysiąclecia.

Z czasem jednak udało się napisać dwie księgi, które wyjaśniały symbolikę Kabały i cały system. Dwóch uczonych mężczyzn spisało sekrety Kabały po raz pierwszy w postaci zestawu ksiąg zatytułowanych Sefer- Ha- Zohar, czyli Zohar, Księga Blasku, oraz mniejszej- Sefer Jecira, Księga Stworzenia. ( ok. 70.r.n.e.) 

Najwcześniejsza znana postać żydowskiego mistycyzmu nie nosiła nawet nazwy Kabała. Ta najstarsza forma okultyzmu hebrajskiego znana była jako Hechalot, czyli wzniesienie i była nazywana także Mistyką Merkawy, lub Merkaby. 

Niestety, większość pism dokumentów Merkawy, została stracona. Na podstawie fragmentów którymi dysponujemy, możemy założyć, że podstawą owej tradycji była mistyczna kontemplacja Księgi Rodzaju i Księgi Ezechiela. Wg strzępów mistyki Merkawy, praktyki tych, którzy się nim zajmowali, zawierały podróże astralne przez siedem planów, dzięki posługiwaniu się słowami- kluczami, talizmanami oraz tajemnymi znakami podczas transu.

Niestety, wiedza dotycząca tych metod także została współcześnie utracona. 

Kabała nie jest jedną księgą czy pojedyncza mistyczną ideą. Jest ona raczej całym systemem myśli działań stanowiącym mistyczną podporę dla judaizmu, chrześcijaństwa a także islamu.