Kochankowie

 Należy zrozumieć, iż czarostwo to przede wszystkim religia, która posiada swoje wyznanie wiary, system etyczny, obrzędy i wiele innych składników.

Czarownictwo to rodzaj starej celtyckiej magii religijnej

Tłumaczenie z celtyckiego – Wicca Craft, angielskim słowem jest Witchcraft, czyli „ rzemiosło tego, który jest mądry”, lub „ rzemiosło poświęconego”

Podobno termin ten wziął się stąd iż, czarownice miały swoje własne kulturowe dziedzictwo i jako nieliczne w społeczeństwie umiały czytać i pisać.

Spokrewnione z nimi tradycyjne wierzenia Hawajczyków, Meksykan czy Afrykanów określane są również jako czarów. Można znaleźć między nimi wiele podobieństw, lecz czary Zachodu są trochę inne. Ich celtycka tradycja, na przestrzeni wieków rozprzestrzeniła się po Europie w kilku wariantach.

Czarowictwo, w formie do dziś praktykowanej, liczy sobie około 6 tysięcy lat. Wyprzedzają one współczesne wierzenia monoteistyczne.

Czarowictwo jest tak stare, iż ciężko jest je zdefiniować. Nie jest religią, we współczesnym znaczeniu tego słowa, gdyż stworzyła się ona w czasach gdy religia, filozofia, nauka czy magia, tworzyły w świadomości człowieka zupełną jedność.

W magii wyróżnia się monoteistyczny aspekt, ponieważ opiera się na wierze w Jedną Siłę Życia, Jedną Moc i Jedno Źródło Kosmosu.

Mimo tego Czarostwo jest też pogańskie, ponieważ przyjmuje dwie podstawowe postaci bóstwa- męską i żeńską, Boga i Bogini.

Czarownictwo nie zakłada istnienia piekła czy nieba. Stara religia zakłada istnienie Świata Niewidzialnego i Świata Formy. Obie te formy są równe sobie.

Wiele osób nie jest wtajemniczonych, i często myli praktyki magiczne. Obawiają się Niewidzialnego Świata, tworząc różnego rodzaju złe energie, duchy, chochliki itp.co towarzyszy zwykle tworzeniu się zabobonnych praktyk.

Celem Czarownicy jest pokierowanie Niewidzialnym Światem, by objawiło się to w Świecie Formy, czyli w życiu ludzi, i uczyniło znośniejszym życie w planie ziemskim.

Bycie czarownicą nie jest takie proste, gdyż wymaga specyficznych zdolności, oraz pełnego poświęcenia, zaangażowania i niezachwianej wiary.

W przeciwieństwie, do większości religii czy filozofii, czarownictwo rozwijało się w sposób ograniczony, gdyż nie ma w nim postaci przywódcy czy nauczyciela, który zainicjowałby nowa wiarę czy opracował metody doskonalenia się.

Dlatego też każdy adept magii sam rozwija swoje zdolności, korzystając z historii czarownictwa, i intuicji.

Najważniejszymi zasadami Czarownictwa jest :

szacunek i cześć wobec całej natury,

wiara w Moc jednoczącą siły widzialne i niewidzialne

Wiara w istnienie Boga , jak i Bogini

Oraz stosowania prawa potrójnego oddziaływania

Mówi się, że korzenie czarownic podobne są do korzeni wielu wcześniejszych religii opartych na kulcie płodności. Kiedyś najważniejsze dla ludzi były plony, które utrzymywały je przy życiu, dlatego był znany i rozpowszechniony również kult urodzaju.

Obszarami czarowniczych działań były zawsze dziedziny znane dziś jako astrologia, telekineza, telepatia, prekognicja, wróżbiarstwo, hipnoza, uzdrawianie.

Czarownice interesowały się mocno zielarstwem i lecznictwem. Dawniej poganie, bali się życia, przyszłości, śmierci, głodu. Zwracali się więc do czarownicy, osoby która może i potrafi pomóc, gdyż jest mądra i wtajemniczona.

Czarownictwo zakłada istnienie żeńskiego i męskiego pierwiastka życia, dlatego też uznawali, że istnieje Bóg i Bogini. Żadne z nich nie jest ważniejsze od drugiego, gdyż stanowią pełnię.

Wiara w Boginię stanowi źródło Mocy, ponieważ pomaga nam zrozumieć takie aspekty życia jak płodność, czy narodziny.

Przed chrześcijaństwem wierzono w istnienie Niewidzialnego Świata i istnienie w naturze Niewidzialnych Sił. Pogaństwo zatem różniło się od Czarownictwa. Większość pogan uznających istnienie Niewidzialnego Świata, zarówno go czciła, jak się go obawiała. Czarownicy uważali, iż istnieje Niewidzialny świat, którego czcili z siłami natury. Czarownictwo obejmuje wiara w istnienie jednego, zwartego ogniwa, łączącego życie człowieka z wszelkim życiem, w tym także z niewidzialnymi siłami.

Czarownicy wierzą, że nie ma powodu obawiać się żadnego zewnętrznego źródła mocy, gdyż zawsze można je wyjaśnić i współpracować z nimi na podstawowym poziomie, Jedynej, Wszechobejmującej Mocy.

Sztuka czarów obejmuje bardzo wyspecjalizowaną umiejętność posługiwania się ludzką energią oraz siłami natury- tylko dla pozytywnych celów.

Większość z czarownic uważa praktyki religijne i działanie za synonimy. Nie kładą nacisku na błaganie, prośby czy adorację, lecz na zwiększenie świadomości swojego związku z nią, osiągniętego zwykle na poziomie psychicznym, lecz możliwego do zamanifestowania się także w sposób fizyczny.

Prawo potrójnego oddziaływania stanowi jedną z głównych zasad czarownictwa. Wszystko cokolwiek uczynisz, powraca do Ciebie trzy razy. Np. jeśli czarownica rzuci zaklęcie, które zapewni rolnikowi dobre zbiory, to zapłata owej pomyślności powróci do niej na 3 różne sposoby. Lecz jeśli zaszkodzi plonom, to krzywda, którą wyrządziła, też do niej powróci.

Stosując się do tego prawa, możemy w pełni wykorzystać naszą wewnętrzną energię.

Czarownice starają się przez całe życie żyć zgodnie z tymi prawami.